Ποτέ ξανά!

Ακολουθεί φρικιαστική εμπειρία με Windows XP. Απομακρύνετε τα παιδιά από τα μόνιτορ.

Σήμερα ο GRUB Bootloader για κάποιο λόγο αποφάσισε να ξεκινήσει την εγκατάσταση του XP αντί το λινουξάκι μου (ε, βασικά πρέπει να πείραξα εγώ τη τιμή default του grub όταν πειραματιζόμουν με το kgrubeditor).
Βρήκα λοιπόν την αφορμή να περάσω μια μέρα (περίπου) με το λειτουργικό της Microsoft. Να τα πάρω με τη σειρά όμως...

1. Εκκίνηση. Περιμένω 10 λεπτά το Check Disk να σκανάρει τους σκληρούς μου γιατί ίσως έχουν σφάλματα. Στο λίνουξ αυτή η διαδικασία διαρκεί 30 δευτερόλεπτα (ext3 filesystem)

2. Log-in.in. Κλικάρω στο username μου, βάζω το pass μου και πατάω Enter. Κολλάει για ένα λεπτό στο Loading Personal Settings. Στο λίνουξ το log in στο X είναι ακαριαίο.

3. Φόρτωση Επιφάνειας Εργασίας Για 30δ. βλέπω μόνο το μπλε φόντο. Μετά ξεκινά να φορτώνει το systray αλλά δεν ανταποκρίνεται. Εν το μεταξύ ξεπετάγονται από παντού pop ups για Update προγραμμάτων, για το Windows Update, για τις συνδεδεμένες συσκευές που απέτυχε να εγκαταστήσει και διαφημίσεις από το Avira Antivir. Μετά από 2 λεπτά έχω καταφέρει να κλείσω όλα αυτά τα pop ups και πριν προλάβω να το χαρώ πετάγονται 2 μεγαλοπρεπή μηνύματα λάθους από κάποιες εφαρμογές που δεν ξέρω και εγώ πως ξεκίνησαν. Επιλέγω να μην αποσταλεί error report γιατί ποιος ξέρει τι θα στείλουν. Μετά από 5 λεπτά το desktop έχει φορτώσει πλήρως. Το GNOME θέλει μόλις 15 δεύτερα για να είναι fully functional, δεν υπάρχουν pop ups και προγράμματα που ανοίγουν μόνα τους. Τα updates όλων των προγραμμάτων τα κάνω εγώ από το update manager της διανομής μου.

4. Ανοίγω των Windows Explorer στο computer:/// και βλέπω ότι μόνο δυο από τα συνολικά δε ξέρω πόσα hard disks μου είναι προσβάσιμα Η Microsoft δεν καταδέχεται να βάλει υποστήριξη για ext3. Βάζω λοιπόν το flashάκι μου. Κάτω αριστερά πετάγεται ένα μπαλονάκι για νέο hardware, κάνω κλικ. Πάγωσαν όλα. Ο Explorer δεν ανταποκρίνεται. Τον τερματίζω και καταρρέει όλος ο X (ώπα, λάθος. Shell το λένε τα Παράθυρα). Τις όλες και όλες 3 φορές που μου κράσαρε ο Ναυτίλος του GNOME (το αντίστοιχό του Explorer) το έκλεισα απλά, σαν να ήταν μια εφαρμογή και δεν κατέρρευσε όλο το σύστημα. Τέσπα. Περιμένω ξανά 5 λεπτά για να σηκωσω γραφικό περιβάλλον.

5. Ανοίγουμε ξανά το Windows Explorer, επιλέγουμε το flashάκι. Ανοίγουμε τον Opera@USB και τον συγχρονίζουμε με το Opera Link του Opera που έχω στο linux. Αφού διαβάζω τα RSS μου, λέω να ακούσω λίγο εφ-εμ. Αμ δε, το microsoftικό λειτουργικό σύστημα δεν αναγνωρίζει τη κάρτα ραδιοφώνου μου.

6. Αφού δεν έχω ραδιόφωνο, λέω να ακούσω λίγο μουσική. Η μουσική συλλογή μου είναι στο ext3 partition του πρώτου δίσκου άρα η μόνη λύση είναι το κινητό-walkman μου που έχει μεγάλο μέρος της μουσικής μου συλλογής. Το bluetooth δεν λειτουργούσε, λες και είναι καμιά περίεργη συσκευή που θέλει και drivers. Ψάχνω το καλώδιο της Sony και το δισκάκι με τους drivers. Μετά από 15 λεπτά και εγκατάσταση 70ΜΒ άχρηστού λογισμικού επιτέλους έχω πρόσβασή στη κάρτα μνήμης του κινητού. Δυστυχώς αναγκάζομαι να χρησιμοποιήσω το Windows Media Player και όχι το αγαπημένο μου Songbird. Επιτέλους όμως έχω μουσική!

7. Επειδή όμως πρέπει να δουλέψουμε και λίγο, πάμε να ανοίξουμε το odt μας και να συνεχίσουμε το γράψιμο.... Εμ, ούτε να δουλέψουμε μπορούμε, το Office 2003 δεν υποστηρίζει ODF αρχεία όπως το odt. Που να κατεβάζω τώρα το OO.o, 150MB είναι ο installer αφού ότι library υπάρχει ο Windows Installer την ενσωματώνει Αν υπήρχε διαχειριστής πακέτων στο Windows τα πράγματα θα ήταν πολύ απλά και η εγκατάσταση θα ήθελε το μισό diskspace.

8. Ανοίγω το start menu για να βρω CCleaner για να καθαρίσω πριν φύγω. Στο GNOME θα το έβρησκα απλά στον υποκατάλογο "Διαχείριση Συστήματος", εδώ χρειάστηκε να ψάχνω σε υποφακέλους με ονόματα εταιριών αντί κατηγόριες. Με ποιά λογική τα ομαδοποιούν κατά vendor και όχι κατά type?

9. Πάω να κάνω shut down. Σιγά που θα με άφηναν να φύγω έτσι εύκολα. Ξεκινά από το πουθενά το Avira και ξεκινά full scan. Το τερματίζω βιαίως και κάνω shutdown αφού πατήσω 9~10 "end task".

10. Σβήνω την καταχώρηση του XP από τον GRUB.

Και μετά έχω τους παραθυράδες να μου λένε ότι το Linux είναι δύσκολο. Απορώ πως βγάζετε άκρη με αυτό το λειτουργικό.

Επιστροφή στο GNOME Desktop μου και επιτέλους μπορώ να επικεντρωθώ στη δουλειά μου και όχι με τις ιδιοτροπίες των Windoze.

ΥΓ. Το χειρότερο είναι ότι δεν λειτουργούσε το μεσαίο κλικ όπως στο Linux και ούτε είχα πολλαπλά desktops. Δυο συνήθειες που δεν κόβονται.